De vakantie is voorbij, tijd voor een sapjeskuur. Ja lekker, denk je vast. Of, brrrrr, niks voor mij. Toch is het een van de meest gezonde manieren van leven, een paar keer per dag een sapje volgens een sapjeskuur. Alles went. Ook ’s ochtends zo’n groot glas met groene derrie erin. Een slokje en dan denk je, hmm, niet slecht, Volgende slokje, hmmm, helemaal niet slecht. Tot het glas leeg is en je beseft je dat je begonnen bent met een sapjeskuur. Dat is behoorlijk alternatief. Geitenwollensokken niveau. Nou, dat valt wel mee hoor. Vooral vrouwen uit alle kringen van de bevolking doen mee aan een sapjeskuur. ER zijn nogal wat bekende promotors die ons via de social media ermee confronteren dat als wij niet meedoen met hun sapjeskuur jij bewust kiest voor een ongezondere levensstijl.

Liever een frikandel

Tsja, dat denken heel veel mensen. Maar ’s ochtends een frikandelletje op je plak wittebrood, met mayo en curry, en wat gesnipperd uitje, is niet echt gezond. Dat snapt inmiddels iedereen. Een bakje magere yoghurt met mierzoute cerials is ook niet verstandig. Wat dan? Nou, een sapje. Dat is echt gezond. Maar ik kan me voorstellen dat je dat op de vroege ochtend op de nuchtere maag niet echt zomaar naar binnen kan gieten. Om eerlijk te zijn, ik ook niet. Ik ben jarenlang verslaafd geweest aan de witte boterham, zonder korst, met lekker veel margarine en pure hagelslag erin. Dat gaf mijn moeder mij, omdat ik in haar ogen een mager scharminkel was en eigenlijk niks anders lustte. Als er wel een korst aanzat, want dat was gezond volgens haar, scheurde ik die er stiekem af en mikte em onder de eettafel. Ik ben er best groot mee geworden, en het is uiteindelijk best goed gekomen met mij.